У рамках рэалізацыі напрамку «Слова тыдня» ў нашай установе дашкольнай адукацыі важнае месца займае работа па ўзбагачэнні слоўніка дзяцей праз блізкія і зразумелыя ім тэмы. Адна з такіх тэм - «Адзенне». Яна дазваляе не толькі пашырыць уяўленні дзіцяці пра навакольны свет, але і развіваць звязнае маўленне, гутарковыя навыкі, эстэтычны густ і дробную маторыку.
На працягу тыдня выхаванцы знаёміліся са словамі адзенне, вопратка, сукенка, шапка, каўнер, рукаў, штаны, спадніца, куртка, паліто, шарф, рукавіцы. Гэтыя словы ўводзіліся не ізалявана, а ў розных відах дзейнасці - гульні, мастацкай творчасці, канструяванні, маўленчых практыкаваннях.
Адным з яркіх момантаў тыдня стала маляванне «Прыгожая сукенка». Дзеці не проста размалёўвалі гатовы шаблон, а стваралі ўласны ўзор для сукенкі, выбіралі колеры, прыдумвалі ўпрыгожванні. Падчас работы выхавацель прапаноўваў назваць часткі адзення, апісаць сукенку (якая яна?), падабраць прыметнікі. Такім чынам, маляванне стала не толькі творчым заданнем, але і эфектыўным сродкам развіцця маўлення: дзеці вучыліся апісваць прадмет, выказваць свае ўражанні, выкарыстоўваць новыя словы ў актыўнай мове.
Яшчэ адзін цікавы від дзейнасці - канструяванне «Шапка». Дзеці стваралі шапку з паперы, праяўляючы фантазію і акуратнасць. Падчас канструявання выхавацель звяртаў увагу на прызначэнне шапкі (для цёплага надвор’я, для свята, для гульні). Дзеці адказвалі на пытанні: «Каму ты робіш шапку?», «Якога колеру твая шапка?», «Чаму шапку носяць зімой?». Такая работа спрыяе развіццю ўмення планаваць свае дзеянні, тлумачыць іх і ўжываць адпаведную лексіку.
Важнае месца ў тыдні занялі дыдактычныя гульні «Апрані ляльку», "Упрыгож вопратку".
Гэтыя гульні дазволілі дзецям у практычнай дзейнасці замацаваць назвы прадметаў адзення, іх прызначэнне, паслядоўнасць апранання.
Каб зрабіць работу па тэме «Адзенне» больш цэласнай, выхавацелі выкарыстоўвалі і мастацкую літаратуру: чыталі беларускія народныя казкі, вершы, забаўлянкі, у якіх згадваецца адзенне.
Такім чынам, тэма «Адзенне» ў рамках «Слова тыдня» - гэта не проста знаёмства з новымі словамі, а цэласная сістэма работы, дзе слова жыве ў малюнку, канструяванні, гульні і маўленчай творчасці. Дзеці вучыліся не толькі называць прадметы, але і апісваць іх, тлумачыць прызначэнне, выказваць свае думкі і ўражанні. А галоўнае - яны адчулі, што кожнае новае слова мае сэнс і можа стаць часткай іх уласнага жыцця.
